Arek F. » Jogger

Skiner: czy warto?

Tue, 20 Jul 2010 23:21:43 +0200

Cóż, sprzęt którego używamy codziennie staje się coraz bardziej mobilny. Założę się, że większość z Was nie wychodzi z domu bez telefonu komórkowego, część bez odtwarzacza muzyki, i garść bez laptopa ;-)

Chcielibyśmy też, żeby nasz sprzęt mimo wyzwań które mu stawiamy wyglądał jak najschludniej. Nie wiem jak Wy, ale ja bardzo zwracam uwagę na design urządzeń które posiadam, a każda ryska niszczy jego piękno ;) Mimo tego, często zdarza mi się umieścić iPoda czy telefon w sąsiedztwie kluczy czy drobnych.

No ale do rzeczy: stwierdziłem, że czas rozejrzeć się za jakąś ochroną dla tylniego panelu iPoda (z metalu, który rysuje się od powietrza), zanim zacznie wyglądać paskudnie.

Pierwsza myśl: GelaSkins
Druga myśl: hm, drogie to, rozejrzę się za czymś tańszym, a jak się nie sprawdzi to wtedy kupię GelaSkina
Trzecia myśl: hm, gdzieś czytałem o polskich odpowiednikach GelaSkinów. A, to był Skiner
Czwarta myśl (ostatnia): cena OK, przesyłka gratis, nawet ładne wzory, OK zamawiam

I po tym już nie było tak z górki. Zniechęcił mnie czas realizacji zamówienia. Wydrukowanie naklejki, włożenie jej do koperty, naklejenie znaczka, pofatygowanie się do poczty: to trwało dokładnie 36 dni. Teraz ponoć działa to znacznie szybciej, ale zobaczy się za kilka dni. No dobra, ale w końcu przyszedł.

Rączki umyte, iPod też, więc bierzemy się za naklejanie. Hm, tylko jak to zrobić, żeby było równo. O ile przy telefonie komórkowym by zapewne takiego problemu by nie było, bo miałby wycięty otwór na migawkę aparatu, to tu przysporzyło mi to nieco trudności, ale w końcu się udało. I tu też się okazało, ze klej jest wytrzymały, i kilkukrotne przyklejanie i odklejanie nie powoduje braku przyczepności naklejki (choć z tą przyczepnością też chyba ktoś przesadził ;>). Jakby powstały jakieś fałdki przy przyklejaniu, wystarczy suszarka w ręce i potraktować je gorącym powietrzem (i przez następne 5 minut delektować się takim widokiem :D),

Rzecz druga: jakość. Jest fajny w dotyku, nie rysuje się w widoczny sposób, nie da się go przypadkowo oderwać. Tylko jedno ale: jakość druku obrazka taka sobie. Gdyby się przyjrzeć bliżej, nie wygląda to najlepiej, efekt jak z taniej drukarki atramentowej. Czerń nie jest idealnie czarna. Ale da się znieść, za taką cenę nie spodziewałem się cudów.

Podsumowując: Skiner z powodzeniem ochroni Twój ukochany sprzęt przed zarysowaniami, przez co, być może za parę miesięcy wystawisz go na Allegro jako: prawie nowy, używany przez kobietę ;-). I zgarniesz kilkanaście złotych więcej. Na plus: cena i przyczepność do urządzenia, lekki minus za jakość wydruku. To naprawdę dobra alternatywna dla około 3,5 raza droższego GelaSkina. Galeria zdjęć podlinkowana powyżej (zdjęcie). Polecam ;).

Ach, i żeby było jasne, wpis nie jest sponsorowany.

Co zrobić z pendrivem?

Fri, 25 Jun 2010 22:15:17 +0200

Pamięć przenośna to bardzo przydatna rzecz dla osoby często używającej komputer. Często przenosimy pliki na inne urządzenia, czy to muzykę do wieży, czy film do DVD, czy po prostu pliki na inny komputer. O ile do tego ostatniego moglibyśmy skorzystać z Internetu i chociażby Dropboxa, ale nie jest to zbyt szybkie rozwiązanie i nie sprawdzi się ono przy przenoszeniu dużych plików.

Jak już wspomniałem – pendrive to przydatna rzecz. O ile się nam nie… „rozmnożą”. O na przykład tak:

Na powyższym zdjęciu brakuje jeszcze dwóch. No więc zajmijmy się nimi:

Kingston DataTraveler 128MB – z czasów, gdy nie wszyscy jeszcze wiedzieli, co oznacza słowo „pendrive”. Był drogi. Bardzo drogi. Dostałem go od znajomej na urodziny.
Orange no-name 128MB – kiedyś, dawno temu, była promocja w Orange. Podpisując umowę na neostradę tp w ich salonie, można było dostać pendrive gratis.
Netbeans 2GB – kiedyś rozsyłali je za polecenie Netbeans'a znajomym. Dużo przeszdł – nosiłem go w portfelu, dzięki czemu nabrał kolorku, a potem próbowałem go wyczyścić – efekt na zdjęciu. Na szczęście działa ;)
Kingston DataTraveler 1GB – dostałem na mikołajki klasowe.
Bellwood MP3 Player 2GB – używałem go jeszcze p.e.i. Potem zaczął też służyć jako pendrive. Dostałem go na gwiazdkę.
Kingston DataTraveler 4GB – dostałem go dzisiaj, na zakończeniu roku szkolnego, za udział w konkursie informatycznym.

Nie wiem, czy zauważyliście, ale wszystkie dostałem :) Ludzie myślą, że to dobry prezent dla człowieka spędzającego pół życia przed komputerem. Może i mają rację, ale do czasu. Teraz nie wiem już co z nimi robić.

Małych pendrive'ów używam do przenoszenia plików tekstowych i zdjęć, Na Netbeansie trzymam PortableApps, na odtwarzacz MP3 kopiuję znajomym pliki, a na Data Travelerze 1GB mam włączony ReadyBoost. A dziś przyszedł kolejny… ;)

W związku z tym pytanie – #drogijoggerze, jakie mogę znaleźć zastosowanie dla mojego nowego nabytku? Pomysły mi się wyczerpały, więc proszę Was o pomoc. Jak efektywnie wykorzystać te ~3,7GB wolnej przestrzeni flash?

Ekran wyboru przeglądarki w Windows

Sat, 06 Mar 2010 20:06:28 +0100

Tak jak Komisja Europejska nakazała, tak Microsoft zrobił. Do systemów Windows został wprowadzony ekran pozwalający na wybranie przeglądarki internetowej domyślnie używanej w systemie. Ma to na celu zmniejszenie monopolu Microsoft na rynku przeglądarek internetowych, oraz pomóc niedoświadczonym użytkownikom w poznaniu lepszych, alternatywnych przeglądarek, czyli uwolnić się od „niebieskiego e” będącego dla niektórych jednoznacznie Internetem.

Od 1 marca Microsoft udostępnia w Windows Update niewielką aktualizację której zainstalowanie spowoduje utworzenie na pulpicie skrótu do witryny pozwalającej na wybranie przeglądarki. Aktualizacja o identyfikatorze KB976002 udostępniona jest jako „ważna” co oznacza, że zostanie zainstalowana na każdym komputerze z włączonym automatycznym aktualizowaniem z systemem Windows 7, Windows Vista lub Windows XP z dodatkiem Service Pack 2 lub 3. Po kliknięciu nowej ikony otwiera się okno z informacją czym jest przeglądarka internetowa oraz informacją o odpięciu Internet Explorera z paska zadań. Ekran wyświetlany jest też przy pierwszym zalogowaniu po aktualizacji. Co ważne, aktualizacja zastosuje się tylko wtedy, gdy Internet Explorer jest domyślną przeglądarką.

Po potwierdzeniu połączenia z Internetem użytkownik dostaje możliwość dokonania wyboru:

Jako pierwsze 5 przeglądarek wyświetlane są w kolejności losowej:

Internet Explorer
Mozilla Firefox
Opera
Safari
Google Chrome

Dodatkowo, po przewinięciu paska przewijania możemy zdecydować się na:

Avant Browser
GreenBrowser
Sleipnir
Maxthon
Flock
SlimBrowser
K-Meleon

Zaskoczył mnie tekst „promujący” Safari: „najbardziej zaawansowana wyszukiwarka świata (…)”. Z tego co wiem, to Safari oprócz wyszukiwania oferuje też funkcję wyświetlania stron internetowych. Think Different zadziałało? Gdy spytałem moją mamę co by wybrała na takiej stronie odpowiedziała: „no przecież żeby włączyć Internet trzeba mieć na pulpicie niebieskie e”. Może się więc okazać, że wiele osób nie będzie mimo tego wiedziało na co się zdecydować, albo dla świętego spokoju wybierze Internet Explorera, bo wcześniej działał OK. A poza tym, instalacja nowych przeglądarek dla osób, do których kierowany jest ekran, to jest do nieświadomych alternatyw, może być za trudna. Po kliknięciu w „Zainstaluj” pobiera się instalator przeglądarki. Użytkownik musi dopiero go uruchomić i przebrnąć przez proces instalacji. Według mnie, proces ten powinien przebiegać automatycznie.

Ale z tego, co wiem, Operę dzięki temu ekranowi użytkownicy pobierają trzy razy częściej. To chyba dobrze, może niedługo całkowicie pożegnamy się z IE6?

A Ty? Wybrałeś już przeglądarkę? ;)

JoikuSpot – komórka jako hotspot Wi-Fi

Sat, 27 Feb 2010 21:11:44 +0100

Darmowe Wi-Fi dostępne jest już prawie w każdym miejscu… ale w Polsce nadal za rzadko. Mamy za to nowoczesne telefony obsługujące szybką transmisję danych czy to przez 3G czy też wolniejszy EDGE. Tyle że nie zawsze korzystanie z Sieci w telefonie jest tak wygodne jak w komputerze czy laptopie…

Z pomocą przychodzi aplikacja JoikuSpot. Tworzy ona sieć, z którą możemy się połączyć za pomocą dowolnego urządzenia obsługującego Wi-Fi. I już możemy swobodnie korzystać z dostępu do Internetu w innym urządzeniu. Wypada zaopatrzyć się w jakiś przystępny pakiet danych, których pobieramy dużo przy korzystaniu z komputerowych przeglądarek (no, chyba że włączymy Turbo w Operze ;)). Aplikacja wyświetla statystyki dotyczące czasu połączenia i ilości pobranych danych, dzięki czemu na pewno nie przekroczymy dostępnego nam limitu. Uruchomiana aplikacja nie przeszkadza w korzystaniu z połączenia w telefonie. Jedyne co niepokoi, to duże zużycie baterii przy udostępnianiu łącza i zwiększenie się temperatury modemu. Z tym pierwszym można sobie łatwo poradzić – program oferuje opcję wyłączenia udostępniania połączenia przy spadku poziomu baterii poniżej określonego poziomu. Na koniec, kilka zrzutów ekranów.

…w konsekwencji:

Aplikację można kupić dla urządzeń z Symbianem oraz wbudowanym modułem Wi-Fi bezpośrednio w sklepie producenta za 9 euro. Można ją bezpłatnie wypróbować. Dostępna jest również darmowa wersja Light, która wspiera tylko protokoły HTTP i HTTPS. Program jest bardzo prosty w obsłudze a daje tak wiele możliwości. Polecam ;)

Opera 10.5 i nowe funkcjonalności!

Sun, 20 Dec 2009 17:09:25 +0100

Nie musieliśmy czekać do wtorku. Opera 10.5 wyciekła!

…okazało się, że jest na co czekać. Mimo, że wyciekł tylko stary wewnętrzny build, rzuca się w oczy wiele nowości. Mejn ficzers:

Nowa skórka: nadal stwarza tylko pozory natywności pod Windows 7, ale wspiera Aero Glass!
Windows 7 Jumplists: nie ma to jak integracja i taby dostępne spod paska zadań ;)
Tryb porno: ma Firefox, ma Chrome, teraz będzie miała i Opera
Silnik Presto 2.5: widać poprawę szybkości renderowania, ale czekamy na wtorek, pewnie będzie jeszcze lepiej

Ponadto ulepszono wiele innych rzeczy. Wyszukiwanie i menedżer haseł działa jako pasek u góry przeglądarki, zmieniono wygląd i działanie paska adresu (bliżej do Firefoxowego „Awesome Bar”), taby mają teraz jakby animację przy przesuwaniu, jak w Chrome, zmieniono przycisk otwierający menu na ładny czerwony buttonik i gładkie przewijanie jest tak fajne, że po prostu nie mogą go zmienić! I Javascriptowy alert jest fajniejszy! :)

Skrinszocik:

Nie dołączam linków do pobierania, ze względu na to, że Opera Desktop Team ostrzegł przed fałszywymi kompilacjami z prezentami w postaci trojanów, ale kto chce się zapoznać ze zmianami, powinien odwiedzić Wujka™.

Opera Software wreszcie odwaliła kawał dobrej roboty. Aż nie mogę wyjść z podziwu :)

Opera Mobile 10 dla Symbiana

Tue, 03 Nov 2009 19:59:55 +0100

Opera Software rozwija jednocześnie kilka produktów. Operę w wersji dla desktopów, której używam codziennie na swoim komputerze, Operę Mini dla telefonu z wbudowaną obsługą Javy i połączeń z internetem. Dziś, można ją spotkać praktycznie na każdym telefonie komórkowym, każdy jej używa, pewnie też dlatego, że ciężko o lepszą alternatywę. Najbardziej niedostępnym i rzadko spotykanym produktem była Opera w wersji Mobile, która do dzisiaj była dostępna tylko dla posiadaczy smartfonów z zainstalowanym Windows Mobile.

My, Symbianowcy, czekaliśmy długo, ale doczekaliśmy się. Opera Mobile jest oficjalnie dostępna dla Symbiana w wersjach v3 i v5. Po przesiadce z wersji Mini od razu w oczy rzuca się kilka większych lub mniejszych zmian. Aplikację testowałem na Nokii 5800 XpressMusic.

Po pierwszym włączeniu zszokowała mnie prędkość. Aplikacja uruchamia się dużo szybciej i działa o wiele sprawniej w porównaniu do Opery Mini 5. Czyżby Java maczała w wersji Mini palce? Speed Dial jest tak samo fajny jak na pecetowej Operze i się przydaje. Tym bardziej, że aplikacja obsługuje karty. Wersja Mini też je posiada, lecz tam działa to zbyt powoli i odstrasza od używania.

Teraz coś, czego nie ma w wersji Mini: porządna obsługa JavaScriptu. Do tej pory, gdy miałem wejść na naszpikowaną JavaScriptem stronę, otwierałem ją w systemowej przeglądarce, z którym bez problemu sobie radzi. Teraz mogę korzystać już tylko z Opery. Silnik mobilnej Opery bez problemu radzi sobie z Acid2. Nie gorzej jest w przypadku Acid3 – przeglądarka zdobywa 99 punktów.

Co mi się nie spodobało? Nadpisywanie natywnej klawiatury wirtualnej telefonu. Jednak można przywrócić ją w ustawieniach przeglądarki. I kolejna irytująca rzecz, na którą niestety Opera nie może za bardzo poradzić. Część serwisów wyświetla wersję mobilną zamiast pełnej, ba, nie pozwala się na nią nawet przełączyć. No i z telefonu wpisu do Google Calendar nie dodam.

Opera Mobile zasługuje na uwagę. Polecam wszystkim, którzy tylko mogą ją zainstalować. Fajnie jest mieć internet w kieszeni ;-)

Jeszcze tylko garść screenów zawartych w albumie na 23hq.com, do UI nie mam żadnych roszczeń ;-)

Nokia 5800 XpressMusic – wrażenia z użytkowania, recenzja

Sat, 04 Jul 2009 14:23:17 +0200

Przez ostatnie dwa lata używałem telefonu Sony Ericsson K310i. Dwa lata temu był to telefon dla mnie idealny – nie potrzebowałem zaawansowanych funkcji. Dziś mogę powiedzieć, że spełniał swoje zadanie bardzo dobrze, szczególnie po zamianie oprogramowania na nieoryginalne, pochodzące z telefonu Sony Ericsson W200i, gdy przybyło mu parę przydatnych opcji.

W końcu, gdy udało mi się przetrwać okres karencji wynoszący 36 doładowań konta, mogłem udać się do salonu sieci Plus GSM (w której zawarłem umowę w taryfie MixPlus) i przedłużyć umowę, lub przejść na Simplusa i zastanowić się co dalej. Pomysłów było co niemiara. Początkowo myślałem nad Nokią 5310 XM. Stwierdziłem jednak, że potrzebuję czegoś z dotykowym ekranem. Nie lubię gdy klawisze się ścierają, a podświetlenie pod zdartym lakierem z przycisków świeci mi po oczach ;-)

O dotykowym ekranie zacząłem myśleć w okolicach lata 2008 – w okolicach premiery telefonu iPhone 3G. Zobaczyłem go na reklamie, na której przedstawiany jest iPod, technologia 3G z przyjemną muzyką w tle (dzisiaj już wiem, że był to utwór: The Submarines – You, Me and the Bourgeoisie). Poczytałem (min. u Riddle'a), popatrzyłem na YouTube'ie. Byłem oczarowany, to takie intuicyjne, świeci się i w ogóle szał. Jednak coś mi mówiło „nie”, potem był to nawet i ktoś. Nie podobało mi się to, że muszę łamać telefon, narażać się na utratę gwarancji tylko po to aby dograć obsługę MMSów, zmienić motyw, czy ustawić tapetę pod ikonami SpringBoard'a. Sytuację poprawił nieco soft 3.0 i premiera iPhone 3GS, ale ponieważ zapewne nie będzie dostępny w Plusie postanowiłem sobie odpuścić.

Nieco zrezygnowany wszedłem na stronę Plusa i przeglądałem ofertę w taryfie MixPlus. W moje oczy rzucił się tytułowy model. Pooglądałem, oczytałem się, po czym stwierdziłem: to jest to! Kilka dni temu udałem się do salonu Plusa i zakupiłem wybrany przeze mnie telefon.

Aparat zakupiłem jak już wyżej wspomniałem w sieci Plus GSM, w taryfie MixPlus. Wybrałem kontrakt na 36 doładowań kwotą 50 złotych - mniej więcej tyle, ile potrzebuję na miesiąc. Postanowiłem się także skusić na ubezpieczenie za 99 zł, które w przypadku zagubienia, kradzieży czy zniszczenia telefonu pozwala na jego wymianę za 10% ceny telefonu.

Spis treści

Nokia 5800 XpressMusic — pierwsze wrażenie
Nokia 5800 XpressMusic — przegląd
System operacyjny, ekran dotykowy i obsługa telefonu
Podstawowe funkcjonalności
Muzyka
Aparat i zdjęcia
Pozostałe multimedia i rozrywka
Internet i komunikacja
Wi-Fi i GPS
Oprogramowanie komputera (Nokia PC Suite)
Podsumowanie
Plusy i minusy

Nokia 5800 XpressMusic — pierwsze wrażenie ↑

Telefon zapakowany został w małe, zgrabne pudełko. Znalazło się w nim wiele akcesoriów: słuchawki, pilot, stylus plectrum (plastikowa kostka do gitary na pasku), rysik, stojak do oglądania filmów, kabel do połączenia z telewizorem no i oczywiście ładowarka i bateria. W telefonie znajdowała się już 8 GB karta pamięci microSD. Gdy wyjąłem telefon z folii pomyślałem: „O kurczę, jaki on mały!” ;-) Na prawdę, na filmikach na YouTube czy zdjęciach wydawał być się o wiele większy. Czym prędzej go uruchomiłem, a potem… uświadomiłem sobie, że nie będę żałował ani jednej wydanej na niego złotówki.

Nokia 5800 XpressMusic — przegląd ↑

Nokia 5800 to niepozorny, niewielki telefon o wymiarach 111×51,7×15,5mm, wadze 109 g i prostym ale eleganckim wyglądzie. Wybrałem czerwoną wersję kolorystyczną. Aparat wyposażony został w 3,2 calowy dotykowy wyświetlacz o imponującej rozdzielczości 640×360 pikseli pozwalający wyświetlić 16 milionów kolorów. Znajduje się na nim 7 przycisków: aparatu, rozpoczęcia i zakończenia połączenia, przycisk menu, włączania i wyłączania telefonu suwak do blokowania i odblokowywania ekranu i przycisk dotykowy tuż nad wyświetlaczem. W telefonie znajdują się 2 aparaty – jeden do wideo-rozmów o rozdzielczości VGA i główny posiadający 3,2 Mpix z AutoFocusem, trzykrotnym zoomem, soczewkami Carl Zeiss i dwiema diodami LED. Do dyspozycji mamy moduł Bluetooth, EDGE, HSDPA, Wi-Fi działające w standardzie 802.11g, moduł GPS. Telefon został wyposażony w akcelerometr który obraca ekran w zależności od orientacji w jakiej znajduje się telefon i złącze TV-out do połączenia z telewizorem. Nokia 5800 posiada 81 MB wbudowanej pamięci rozszerzalnej przez karty microSD. W zestawie znajduje się 8 GB karta. Bateria, w którą został wyposażony telefon cechuje się 1320mAh, która według producenta wystarcza na 400 godzin czuwania i 540 minut rozmowy. Zainstalowany system operacyjny to Symbian w młodej jeszcze wersji S60v5.
Funkcje w jakie wyposażony został telefon pozwalają go nazwać telefonem middle-end'owym. Na high-end to chyba troszkę za mało jak na dzisiejsze czasy.

System operacyjny, ekran dotykowy i obsługa telefonu ↑

W wielu internetowych recenzjach naczytałem się o skrzypiącej obudowie, szczelinach nad wyświetlaczem i wielu podobnych niedoróbkach. Ba, spotkałem się z opinią, jakoby obudowała sprawiała wrażenie chińskiej zabawki. Jednak po otwarciu pudełka okazało się, że wcale tak nie jest. Nic nie skrzypi, nie prześwituje, obudowa może metalowa nie jest, ale nie wygląda też na taką, która miałaby rozlecieć się od upadku na ziemię.

Ekran dotykowy o wymiarach 40×71 mm jest odpowiednio czuły, przyciski są odpowiednio duże, co pozwala na korzystanie z telefonu bez użycia rysika czy stylusa plectruma. Niestety, nawigacja po telefonie nie została do końca przemyślana i np. scrollowanie pomiędzy elementami nie wygląda tak atrakcyjne i nie działa tak intuicyjnie jak w iPhone'ie. Ale to kwestia software'owa, może Nokia postara się zrobić coś w tym kierunku. Niektóre elementy zasługują na pochwałę. Stukając na ekranie w zegarek można ustawić alarm, obejrzeć zegary światowe, stukając w nazwę profilu można go zmienić na inny (na uwagę zasługuje tutaj profil „Offline” pozwalający wyłączyć usługi związane z siecią komórkową i używać telefonu jak odtwarzacza multimedialnego), gdy stukniemy w prawą część ekranu, wyświetli się małe okienko z listą nieodczytanych wiadomości, nieodebranych połączeń, podłączonych akcesoriów, uruchomionych usług takich jak Bluetooth czy WLAN, które możemy bez zbędnego grzebania po opcjach skonfigurować. Jeśli już o ekranie głównym mowa, możemy wybrać jeden z trzech dostępnych tematów przewodnich:

pasek kontaktów, wyświetlający 4 najczęściej używane kontakty, wyświetlający ostatnio wysłane i odebrane wiadomości od tej osoby, połączenia, oraz ostatnie wiadomości z kanałów RSS użytkownika, a nawet ostatnie wpisy z Facebooka.
pasek skrótów, wyświetlający skróty do 4 aplikacji, pasek wyszukiwania i nadchodzące wydarzenia w kalendarzu.
podstawowy, wyświetlający tylko podstawowe informacje

Na każdym z wybranych tematów na dole umieszczone są dwa przyciski – klawiatura numeryczna i kontakty. Niestety, ekran jak i części telefonu wykonane z połyskującego plastiku bardzo łatwo się brudzą, przez co często go czyszczę, ale to dlatego, że jestem estetą. Odciski i smugi nie przeszkadzają w czytaniu, więc jeśli kogoś nie rażą w oczy, to może na nie nie zwracać w ogóle uwagi.

Telefon oparty jest o platformę Symbian w wersji S60v5. Z początku mogłoby się wydawać, że ze względu na młodość platformy jest problem z dostępnością aplikacji i gier. Jak jednak się okazało nie jest aż tak źle, aplikacje „must-have” są już dostępne, dużo gier również, a system jest zgodny z częścią aplikacji pisanych pod wersję S60v3. Doinstalowałem czytnik PDF, plików Office'a, Palringo, fring'a i oczywiście Operę Mini. Większość funkcjonalności jest dostępna już po pierwszym uruchomieniu telefonu.

Wypada zwrócić uwagę na jeszcze jedną rzecz. W każdym menu, do jakiego przejdziemy w telefonie, znajduje się opcja „Pokaż otwarte aplikacje”. Dzięki temu możemy bardzo szybko przełączać się chociażby między komunikatorem internetowym a przeglądarką. Jest to bardzo wygodne i przemyślane rozwiązanie.

Podstawowe funkcjonalności ↑

W natłoku dostępnych funkcji, i udogodnień, można zapomnieć, że 5800XM to w ogóle telefon. Jeśli chodzi o podstawowe funkcje jak połączenia, czy wiadomości SMS lub MMS, nie zauważyłem żadnych problemów. Jeśli chodzi o te obszary, wszystko działa bardzo dobrze - jak w każdej Nokii. Do kontaktu możemy tradycyjnie przypisać tysiąc-pięćset-sto-dziewięćset właściwości, ustawić szybkie wybieranie, wybierać numery głosowo, SMSy mają raporty doręczeń (nie wszystkie telefony je posiadają), można posłać wizytówkę, MMS-a z załącznikami a nawet e-mail'a. Copy-Paste jest dostępny OOTB. Co mnie zaskoczyło, nigdzie nie doszukałem się licznika odebranych i wysłanych wiadomości. W internecie można znaleźć wiele motywów, które ucieszą oko każdego, nawet najbardziej wybrednego użytkownika. Fajnym ficzerem jest migający środkowy przycisk w trybie uśpienia, gdy dostaniemy wiadomość lub nie odbierzemy połączenia. Po obróceniu telefonu, menu i większość aplikacji dostosowuje się do pozycji telefonu. Ekran główny niestety nie.

Mówiąc o telefonie bez klawiatury nie sposób wspomnieć o wprowadzaniu tekstu. 5800XM pozwala robić to aż na 4 sposoby – za pomocą Pełnej klawiatury QWERTY, miniklawiatury QWERTY, klawiatury alfanumerycznej znanej ze zwykłych telefonów i rozpoznawanie pisma odręcznego. Oczywiście do wprowadzania możemy użyć palca, rysika lub plectruma. Jeśli chodzi o QWERTY, zadziwił mnie fakt, dlaczego na klawiaturze dostępne są takie znaki jak „ł”, „ą”, „ę” czy „ż” a nie ma „ś”, „ć”, „ź”, „ó”. Dopiero potem załapałem, że dostępny jest przycisk „'”, który w połączeniu z „s”, „c”, „z” lub „o” daje polski znak diakrytyczny. Początkowo przyciski wydawały mi się zbyt małe, lecz po kilkunastu wysłanych wiadomości piszę o wiele szybciej i pewniej. Dodatkowo pomaga nam funkcja nazwana „Onscreen feedback”. Gdy naciśniemy jakiś klawisz, telefon lekko wibruje, co daje nam znak, że klawisz został wciśnięty. Ułatwia to wprowadzanie tekstu. Co mnie zaskoczyło, rozpoznawanie pisma ręcznego działa bardzo dobrze i doskonale radzi sobie z rozpoznawaniem moich bazgrołów. Jednak traktuję to jako ciekawostkę, dużo szybciej piszę z QWERTY niż pismem odręcznym.

Muzyka ↑

Telefon nie bez powodu posiada przydomek XpressMusic. Należy on do serii telefonów muzycznych fińskiego producenta. Gdy wgrałem kilka utworów do telefonu i uruchomiłem odtwarzacz, zmiotło mnie na ziemię. Nokia 5800 XpressMusic jest najlepiej grającym telefonem jaki kiedykolwiek spotkałem. Dwa głośniki stereo grają bardzo dobrze, głośno (z resztą możecie sami zobaczyć jak to wygląda) i nie trzeszczą, jakość dźwięku jest wyśmienita. W zestawie znalazł się pilocik, który podłączamy do telefonu i sterujemy odtwarzaczem, do niego możemy podłączyć dowolne słuchawki 3,5" (mini-jack). Te dołączone do zestawu grają przyzwoicie i głośno. 8 GB pamięci pozwoli na pomieszczenie wielu godzin ulubionej muzyki. Muzykę możemy wyszukiwać po wykonawcy, albumie, gatunku, kompozytorze, możemy stworzyć swoją listę odtwarzania, możemy włączyć mieszanie utworów, wyregulować dźwięk przy pomocy equalizera. Dostępne jest także radio z RDS, które działa tylko po podłączeniu zestawu słuchawkowego. Obsługiwane są także podcasty. 5800XM to bardzo rozbudowany i zaawansowany odtwarzacz muzyki, mogący pochwalić się niebagatelną jakością dźwięku.

Aparat i zdjęcia ↑

Niestety, jeśli chodzi o aparat, w tym miejscu telefon trochę traci. Fotografie robione w dzień, wychodzą nieźle. Pomimo 3,2 Mpix, Auto Focusa, diód LED, i soczewek Carl'a Zeiss'a zdjęcia robione bez odpowiedniego oświetlenia wychodzą… źle. O ładnych i wyraźnych zdjęciach w nocy możemy zapomnieć. Jednak po odpowiednim skonfigurowaniu możemy polepszyć ich jakość. A opcji aparat ma bardzo dużo - możemy ustawić program tematyczny, wybrać odcień kolorów, ustawić balans bieli, ekspozycję, światłoczułość, kontrast i ostrość. Możliwe jest też nagrywanie wideo z rozdzielczością do 640×480 pikseli przy 30 klatkach na sekundę. Bez rewelacji. Przykładowe zdjęcia można zobaczyć poniżej. Pierwsze dwa zrobione są przy dobrym w oświetleniu w słoneczny dzień, ostatnie w nocy.

Pozostałe multimedia i rozrywka ↑

Multimedia w telefonie XpressMusic odgrywają dużą rolę. W końcu to nowoczesny telefon multimedialny. Zacznijmy może od odtwarzania wideo. Po zakupie telefonu na karcie pamięci znalazłem dwa teledyski, kilka filmów instruktażowych, reklamę i trailer Batmana. Cóż, tutaj też nie mam nic do zarzucenia. Obraz jest wyraźny (to zasługa bardzo dobrego wyświetlacza), obraz się nie przycina, jednak przed umieszczeniem wideo na telefonie należy je uprzednio skonwertować. Dołączony do zestawu stojak eliminuje konieczność trzymania telefonu w rękach przez cały seans, można go zamontować na stałe do telefonu.

Przejdźmy teraz do gier. Standardowo zainstalowane są dwie, które zapewne w końcu się każdemu znudzą. Wtedy, wystarczy poszukać nowych w internecie, chociażby w Nokia Ovi Store. W „Marble Maze” musimy doprowadzić kulkę do celu po labiryncie, grą sterujemy za pomocą akcelerometru. W „Tropical Towers” musimy pomóc małpkom w ucieczce, budując dla nich przejście z bambusowych drewienek. Już nigdy nie będę się nudził w autobusie w drodze powrotnej do domu ;-)

Internet i komunikacja ↑

Przeglądanie internetu na dużym dotykowym ekranie jest bardzo wygodne. Przeglądarka obsługuje JS i AJAX. Co prawda, testu Acid2 nie przechodzi, a w Acid3 zdobywa ~~33 punkty~~ 47 punktów, ale ogólnie strony wyświetlają się dobrze i w miarę szybko. Standardowa przeglądarka ma nawet obsługę flasha, dzięki czemu możemy swobodnie oglądać filmiki z YouTube'a. Oczywiście, jako użytkownik Opery w wersji desktopowej, nie mógłbym nie zainstalować jej mobilnej wersji na telefonie. Działa ona bardzo dobrze i jeszcze szybciej niż standardowa przeglądarka. Wygodnie obsługuje się ją przy pomocy palca. Oczywiście nie można tutaj zapomnieć o zaletach synchronizacji z Opera Link i wszystkimi zakładkami z komputera.

Dzięki zewnętrznym aplikacjom możemy znacznie bardziej rozszerzyć internetowe funkcje telefonu. Palringo i fring pozwalają pozostać w kontakcie ze znajomymi (na telefonie mogę rozmawiać korzystając z GG, XMPP i Skype'a), a Shazam pozwala zidentyfikować utwór, który właśnie leci w radiu. Co ciekawe, ten trzeci pozwala nagrać utwór i wysłać go do analizy później, gdy będę miał dostęp do Internetu, albo po prostu wrócę do domu i sprawdzę to za darmo przez Wi-Fi. Oczywiście mój kalendarz w telefonie na bieżąco synchronizuje się z Google Calendar, a kontakty z ZYB.

Wi-Fi i GPS ↑

Jak już wyżej wspomniałem, telefon został wyposażony w moduł Wi-Fi i GPS. Pierwszy pozwala na łączenie się bezprzewodowo z Internetem. Działa bardzo dobrze, a drastyczny skok prędkości internetu jest zauważalny po włączeniu chociażby YouTube'a. Możemy ustawić automatyczne skanowanie w poszukiwanie sieci WLAN, zasięg łapie dobrze i nawet z dużych odległości od nadajnika udaje się przeglądać Internet.

GPS chyba jak w każdej Nokii pierwszego fiksa łapie od 5-7 minut, potem jest nieco lepiej. Nie ma tu za bardzo czego opisywać, z telefonem dostajemy kilkudniową subskrypcję Nokia Maps, trasy wyznaczane są sprawnie, Pani o przyjemnym głosie informuje gdzie skręcić ;-) No ale oczywiście – telefon to nie nawigacja, cudów się spodziewać nie należy, i do podróży dookoła świata nie polecam.

Oprogramowanie komputera (Nokia PC Suite) ↑

Praktycznie każdy telefon można podłączyć do komputera bez instalowania żadnych sterowników. Komputer wykryje telefon jako kartę pamięci, będzie można umieścić pliki w telefonie. Po instalacji dodatkowego oprogramowania będzie można znacząco rozszerzyć możliwości interakcji telefonu z komputerem. Poszedłem na całość i zainstalowałem aż 5 programów pomagających w pracy z telefonem podłączonym do komputera:

Nokia PC Suite
Nokia Software Updater
Nokia Music
Nokia Maps Updater
Nokia Map Loader

Pierwszy, podstawowy, pozwala na stworzenie kopii zapasowej telefonu, synchronizację kontaktów, notatek, kalendarza, podłączenie telefonu jako modemu, wgrywanie plików do telefonu, instalację oprogramowania w telefonie, edycję kontaktów w telefonie i zarządzanie i wysyłanie wiadomości z komputera. Kolejny pozwala na aktualizację oprogramowania w telefonie. Po wyjęciu z pudełka, telefon miał zainstalowane oprogramowanie w wersji 20, tuż po zakupie zainstalowałem wersję 21 (kilka poprawek stabilności i użyteczności). Nokia Music to taki odpowiednik iTunes. Pozwala na wgrywanie muzyki do telefonu i jej pobieranie z Nokia Music Store. Dwa ostatnie pozwalają na aktualizację oprogramowania map i wgrywanie szczegółowych map do telefonu (dostępne mapy całego świata). Co ciekawe, po podłączeniu kabla USB, telefon pyta jak ma się „przedstawić” komputerowi. Może zintegrować się z PC Suite, zadziałać jak pendrive lub aparat fotograficzny.

Podsumowanie ↑

Nokia 5800 XpressMusic to nowoczesny, dobrze wyposażony telefon z wszystkimi potrzebnymi funkcjami. Ma pełno zalet i ciekawych udogodnień, ale miejscami nadal zdarzają się jeszcze niedoróbki i błędy. Mogę mieć tylko nadzieję, że kolejne aktualizacje oprogramowania pozwolą je zniwelować. Telefon mogę polecić osobom lubiącym nowe technologie i potrzebującym zaawansowanych funkcji umieszczonych w prostym, intuicyjnym interfejsie. Dostosowując telefon do własnych potrzeb, na pewno się nie pogubisz. Wszystkie menu są intuicyjne i łatwo odnaleźć żądaną opcję.

Plusy i minusy ↑

bardzo dobry, wyraźny i czuły dotykowy wyświetlacz
bardzo dobra jakość dźwięku w głośnikach jak i słuchawkach
Wi-Fi i GPS
wyjście TV, bardzo dobra jakość odtwarzanych filmów
dużo dołączonych akcesoriów
wygodna klawiatura wirtualna

brak ładowania z portu USB
złej jakości zdjęcia robione bez odpowiedniego oświetlenia
brudzący się wyświetlacz

Szczerze go polecam wszystkim szukającym telefonu multimedialnego, nie będziecie żałować ani jednej wydanej złotówki :-)

17:02 - Dodałem trochę screenów, taki suchy teksty mogło się nieco ciężko czytać ;-)

Microsoft Security Essentials – antywirus firmy Microsoft

Tue, 23 Jun 2009 18:45:53 +0200

W dniu dzisiejszym, przed godziną, Microsoft udostępnił narzędzie Microsoft Security Essentials, znane pod nazwą kodową jako „Morro”. Jest ono podstawowym zabezpieczeniem komputera przed wirusami i spyware, z naciskiem na słowo „podstawowy”.

Instalacja jest bardzo prosta i nie przysporzy nikomu kłopotów, to kilka kliknięć, sprawdzenie legalności systemu i właściwa instalacja. Po pierwszym uruchomieniu program pobiera uaktualnienie definicji wirusów i spyware, po czym rozpoczyna działanie. Postanowiłem przetestować, jak program poradzi sobie z odnajdowaniem szkodliwego oprogramowania.

Na pierwszy ogień poszedł eicar – The Anti-Virus or Anti-Malware test file. MSE pozwolił na pobranie pliku. Po kilku sekundach wykrył zagrożenie. Uruchomienie pliku zablokował. Wybrałem opcję usunięcia pliku. Nie rozumiem jednak, dlaczego ten program usuwa 68-bajtowy plik w ciągu 5 minut. To stanowczo za długo. Postanowiłem sprawdzić, jak poradzi sobie z paczką 455VIREN. Jest to archiwum zawierające 593 zarażone pliki. Microsoft Security Essentials skanował i skanował, po czym doszukał się 589 zagrożeń. Myślę, że to niezły wynik.

Niestety, opcjami konfiguracji program nie grzeszy. Lista wykluczeń, uczestnictwo w Microsoft SpyNet i parę mniej przydatnych opcji. Osób wymagających wiele opcji konfiguracyjnych program nie zadowoli.

Ze strony interfejsu program prezentuje się nie najgorzej. Przyjemne graficznie okienka, w miarę intuicyjnie poukładane przyciski. Zapraszam do obejrzenia galerii screenshotów.

Podsumowując: Microsoft Security Essentials to jak na razie niedopracowany funkcjonalnie produkt o przyjemnym interfejsie. Co ważne, nie obciąża znacząco komputera. Jeśli zostaną dodane nowe funkcje rozszerzające funkcjonalność, na pewno więcej użytkowników postanowi z niego skorzystać.

Opłacenie domeny w home.pl. Niekulturalni pracownicy ;-)

Wed, 13 May 2009 17:16:07 +0200

Dnia 2 czerwca 2009 roku moja domena traci ważność – z racji tego postanowiłem dokonać jej przedłużenia. Tuż po wypełnieniu druku przelewu, w mojej głowie zrodziło się pewne pytanie, które postanowiłem zadać poprzez formularz kontaktowy.

Po kilku minutach otrzymałem odpowiedź, lecz jej temat powalił mnie z nóg i oburzył jednocześnie…

Myślałem, że home.pl to godny polecenia i zaufany serwis. Jednakże pozory mylą – konsultanci są aroganccy i niewychowani, pomimo tego, iż jakość świadczonych usług stoi na wysokim poziomie.

Jednym słowem nigdy nie polecę już znajomym usług tej firmy, nie chcę potem usłyszeć, że firma wyzywa kogokolwiek…

Postępowanie z telefonem Apple iPhone

Sat, 02 May 2009 19:12:28 +0200

Na wstępie tylko zaznaczę, że nie zmieniłem mojego telefonu na tytułowy.

Jako że jest weekend i nudziło mi się, wszedłem sobie przypadkowo na stronę Apple Inc. Potem znalazłem się w dziale iPhone, i coś mnie skusiło aby podejrzeć broszurki informacyjne. Dokładniej: iPhone - Podręcznik użytkownika oraz iPhone 3G - Ważne informacje o produkcie.

Przytoczę tylko niektóre fragmenty, przez które muszę czyścić teraz monitor ze śliny.

Nie należy: rzucać, rozbierać, otwierać, zgniatać, zginać, deformować, nakłuwać, skrobać, wkładać do kuchenki mikrofalowej, palić, malować i wkładać ciał obcych do wnętrza iPhone’a.

Hm, po przeczytaniu tego tekstu od razu przypomniał mi się pewien humorystyczny obrazek.

Jeśli usłyszysz dzwonienie w uszach lub stłumione głosy, przestań używać słuchawek i zbadaj słuch.

Tak, zawsze noszę w kieszeni tester słuchu™.

Nie angażuj się w stresujące lub nerwowe konwersacje, które mogą odwracać uwagę.
Informuj osoby, z którymi rozmawiasz, że prowadzisz pojazd i przerywaj rozmowy, które mogą odwracać twoją uwagę od drogi.

Ryzyko połknięcia
iPhone nie jest zabawką i nie jest przeznaczony dla dzieci.

Pokaże mi ktoś sposób na połknięcie telefonu z wyświetlaczem 3,5"?

Miejsca zagrożone wybuchem są często, ale nie zawsze, wyraźnie oznaczone.

Przy akapicie dotyczącym używania w miejscach zagrożonym wybuchem.

Umieść słuchawkę w dowolnym uchu(…)

WOW, Apple i te jego ficzery. Teraz można umieszczać słuchawkę w dowolnym – wybranym przez siebie uchu!

Jednym słowem – czujesz się źle? Przeczytaj od deski do deski intrukcję telefonu Apple iPhone.

Aktualizacja Ubuntu do wersji 9.04

Sun, 26 Apr 2009 13:36:49 +0200

Wszyscy o tym już pisali. Ale ja jeszcze nie…

W dzień premiery, jakąś godzinę po udostępnieniu obrazów nowej wersji systemu, update-manager wyświetlił informację o możliwości dokonania uaktualnienia. Bez namysłu kliknąłem przycisk „Aktualizuj teraz”. Wróciłem po jakichś dziesięciu minutach. Niestety prędkość 0,1KB/s nie była w stanie mnie usatysfakcjonować przez co zmuszony byłem kliknąć „Anuluj”.

Dzisiaj byłem zaopatrzony już w wersję alternate płyty instalacyjnej Ubuntu Jaunty Jackalope. Umieściłem ją w napędzie, wyświetlił się radosny komunikat z pytaniem, czy chcę zaktualizować mój system. Ponownie wyraziłem na to zgodę. Tym razem wystarczyło pobrać jakieś 400MB pakietów. Zgodziłem się na to, z nadzieją, że dzisiaj serwery Canonical nie będą już tak obciążone jak tuż po premierze. Na szczęście było tak jak myślałem, pakiety pobierały się szybko. Wyszedłem z domu. Po kilku kwadransach wracam, na ekranie widać okno dialogowe z pytaniem o aktualizację menu.lst. Wybrałem nadpisanie aktualnej konfiguracji. Po jakichś dziesięciu minutach menedżer aktualizacji zalecił ponowne uruchomienie komputera.

Tak jak się spodziewałem – nie wszystko wyglądało tak jak przed instalacją. Co pierwsze rzuciło się w oczy? Brak splasha, to taki odpowiednik Windows'owego bootscreena. No nic, naprawi się potem. Po uruchomieniu też nie było lepiej – pulpit ładował się jakieś pół minuty, brakowało uruchomionego conky, fusion-icon i gnome-do. Okazało się, że z jakiegoś bliżej nieznanego mi powodu podczas aktualizacji wszystkie niedomyślne programy startowe zostały wyłączone. OK, wejdę tylko w Menu główne > System > Preferencje > Sesje i… zaraz? Gdzie jest aktywator „Sesje”. Przegrzebałem pół komputera, niestety bezskutecznie. Z pomocą przyszła Wyszukiwarka Google. Nazwa aktywatora zmieniła się na Programy startowe… ;-) Zaznaczyłem programy które powinny się uruchomić wraz z systemem, przeinstalowałem usplash po czym zarządziłem restart. Wszystko jest w porządku.

Tak naprawdę aktualizacja Ubuntu, to gra niewarta świeczki. Z wersji na wersje zapewne dostarczane są tylko bardziej aktualne pakiety i zmieniana jest domyślna tapeta. W nowym Ubuntu pojawiły się nowe wyskakująco-niezamykalne powiadomienia, które zlewają się z moją tapetą, przez co nawet nie potrafię ich od siebie odróżnić. Oczywiście pojawił się także mały panelik ustawień dla tychże. Można wybrać motyw i róg ekranu, w którym będą wyświetlane. Do wyboru mamy: Motyw Ubuntu (domyślny) i Motyw standardowy, które niczym się nie różnią. Zaś jeśli chodzi o miejsce wyświetlania powiadomień możemy wybrać:

prawy górny róg (domyślne) – powiadomienia wyświetlają się w prawym górnym rogu
prawy dolny róg – powiadomienia wyświetlają się w prawym górnym rogu
lewy górny róg – powiadomienia wyświetlają się w prawym górnym rogu
lewy dolny róg – powiadomienia wyświetlają się w prawym górnym rogu

Nie ma to jak funkcjonalne narzędzia. W nowej wersji pojawił się także programik: „Sprzątanie systemu”.

Sprzątanie systemu, aby był bardziej zbliżony do dopiero zainstalowanego

Po jego uruchomieniu, wyświetlił się mały, skromnie i niepozornie wyglądający aplecik, który zaproponował mi usunięcie połowy systemu i programów których używam codziennie. No ale czegoż tu nie robić dla systemu bardziej zbliżonego do dopiero zainstalowanego!

Biegnijcie aktualizować swoje systemy. Nigdy nie wiadomo jakie to nowinki na was czekają!

dobreprogramy.pl : Ubuntu Jaunty Jackalope już jest!, Jack

Słyszałem że w ubuntu 9.10 dolny pasek ma być o 1 piksel niższy, a górny o 1 wyższy i wszystkie ikony mają być o 1 piksel większe. Normalnie nie mogę się już doczekać. Jak tylko wyjdzie alpha, to zaraz zabieram się za testowanie.

Windows 7 w polskiej wersji językowej

Sat, 25 Apr 2009 14:19:25 +0200

Windows 7 zbliża się do nas (a właściwie do naszych komputerów) wielkimi krokami. Z wersji na wersję poprawiane są kolejne błędy, system staje się co raz bardziej funkcjonalny i użyteczny, dzięki czemu przekonuje do siebie kolejnych użytkowników. Jednak tym co do tej pory najbardziej kłuło w oczy polskich użytkowników była niedostępność jego polskiej wersji językowej. Microsoft wychodząc naprzeciw swoim użytkownikom, niedawno udostępnił paczki językowe – w tym polską.

Zrzuty ekranowe polskiej wersji językowej Windows 7 można znaleźć w moim albumie Windows 7 PL na Flickr. Jak na razie paczka językowa jest jeszcze niedopracowana – spolszczone jest około 95% systemu. Co się rzuca w oczy? Rozszerzona lewa część Menu Start podobnie jak w systemie Windows Vista, co było i jest do dzisiaj bolączką wielu użytkowników – w Internecie można znaleźć patche zmieniające jego szerokość. Podobnie jak w angielskiej wersji aplet z urządzeniami nazwany został: „Urządzenia i drukarki”. Tylko czy drukarka nie jest urządzeniem? ;-)

Oczywiście jak na razie jest to spolszczenie w wersji beta – do wersji finalnej zmieni się zapewne jeszcze wiele elementów.

PS. Momentami się zastanawiam czy to nadal mój blog, czy blog o Windows 7 ;-)

Najciekawsze keywords'y mojego bloga

Sat, 07 Feb 2009 12:17:53 +0100

Przeczytawszy wpis na blogu _kUtka_ dotyczący słów kluczowych, które wprowadzają do wyszukiwarek użytkownicy aby odnaleźć jego blog w sieci, postanowiłem zajrzeć również do swoich statystyk. U mnie również znalazło się kilka perełek ;-)

Najwięcej z nich dotyczy Windows 7:

„jak aktywować grafikę w windows 7” - nie martw się, drogi użytkowniku, Windows 7 zapewnia natywną obsługę kart graficznych, ponadto możesz doinstalować sterownik ;-)
„windows 7 beta jak to wygląda” – a tak
„windows 7 pasek start nazwy a nie ikony” – niestety, nie mam pojęcia o co chodzi, więc nie mogę pomóc :-(
„windows 7 mikrojądro” – MinWin? Jeszcze nie teraz
„ukryte funkcje windows seven” – że Microsoft ukrywa przed nami funkcje? Wątpliwe ;-)
„windows 7 beta dowland” – Czy chodziło Ci o: download? ;-)

Lecz znalazły się także ciekawe, niepowiązane z nową wersją Windows:

„pierwsze wrażenia arekf” – hmm, no nie wiem, o jakiego typu „wrażenia” chodzi ;-)
„opera skÓrki linux” – czyżby ktoś chciał wyraźnie pochwalić się swoją znajomością ortografii?
„nie mogę” – przykro mi. Naprawdę.
„chcialabym poklikac na forumcio” – a ja chyba nie :/
„deb ubuntu” – RPM Fedora.
„jak zalorzyc forum” – proponuję Ci nie zaczynać
„forum przemo jak mam dac komus admina przemo” – najlepiej podaj mu hasło do swojego konta
„miranda przy obiedzie” – polecam Pepsi przy kolacji :)

A Ty? Co masz ciekawego w swoich statystykach?

Przetestuj Windows 7 Beta 1!

Sat, 10 Jan 2009 18:08:18 +0100

Chociaż publiczne beta-testy nie zostały jeszcze otwarte, już teraz możesz przetestować nowy system firmy Microsoft.

Pliki obrazów płyt (w formacie ISO) DVD systemu Windows 7:

Aby otrzymać klucz produktu wymagany do aktywacji Windows 7 należy:

zalogować się do swojego profilu Windows Live!
przejść pod odpowiedni adres:
- rejestracja klucza do 32-bitowej wersji systemu Windows 7 Beta 1 Build 7000
- rejestracja klucza do 64-bitowej wersji systemu Windows 7 Beta 1 Build 7000

Życzę miłego pobierania najnowszej wersji systemu operacyjnego Windows, i dzielenia się spostrzeżeniami na jego temat. Ponadto możesz wysłać do Microsoft informacje nt. tego jak pracuje Ci się z systemem i co Twoim zdaniem należy jeszcze poprawić.

Jeśli obawiasz się nowego systemu, przeczytaj moją recenzję, a następnie sam zdecyduj czy chcesz go przetestować, do czego gorąco zachęcam.

Windows 7 Beta 1 — recenzja systemu

Mon, 29 Dec 2008 16:55:39 +0100

Wstęp

Windows 7 to najnowsza edycja systemu operacyjnego firmy Microsoft. Jest on następcą systemu Windows Vista. W wersji RTM, system zostanie udostępniony najprawdopodobniej w roku 2010.

Nowy Windows dostępny będzie najprawdopodobniej w trzech wersjach, dla różnych użytkowników:

Windows 7 Home Premium Edition – wersja przeznaczona do użytkowania w domu,
Windows 7 Professional Edition – wersja przeznaczona dla użytkowników biznesowych (zastępująca wersję Business systemu Windows Vista)
Windows 7 Ultimate Edition – najbardziej rozbudowana wersja systemu zawierająca wszystkie funkcje dostępne w systemie Windows

Według Microsoft nowy system operacyjny ma być stabilny i szybki, powinien: działać wydajnie i bezproblemowo, a w przypadku znalezienia nieprawidłowości w działaniu bez większej ingerencji użytkownika naprawić je, radzić sobie ze sprzętem i sterownikami do niego, być przyjazny dla użytkownika. W przypadku wykrycia luk, powinien automatycznie zaktualizować się, nie przeszkadzając w pracy użytkownikowi. Postanowiłem sprawdzić, czy jest faktycznie tak, jak mówi Microsoft. Już niedługo powinna zostać udostępniona do użytku publicznego wersja Beta systemu, dzięki czemu każdy będzie mógł przetestować na własnej skórze (a raczej na własnym komputerze) jak działa nowy system operacyjny Microsoft, jakie występują problemy w działaniu systemu, i co należy zrobić przed aktualizacją systemu Windows Vista do nowej wersji.

Środowisko testowe

Na komputerze o poniższej konfiguracji został uruchomiony system Windows 7 w wersji Beta 1:

Płyta główna: VIA KM-400
Procesor: AMD Sempron 2300+ 1,58GHz
Pamięć RAM: Kingston 1GB PC2700
Karta graficzna: NVIDIA GeForce 7300GT (Sparkle, 512MB VRAM)
Dysk twardy: WDC WD5000AAKB-00YSA0 ATA 500GB

Sprzęt nie jest nowy. Ba, można powiedzieć, że ma już swoje lata. Lecz według Microsoft, siódemka jest wydajniejsza niż Windows XP, a wymagania ma mniejsze niż Windows Vista. Skoro na takim sprzęcie Vista działa całkiem przyzwoicie, bez strachu postanowiłem na tej platformie postawić nowszą wersję systemu. Przejdźmy więc od słów do czynów:

Uruchomienie instalatora

Wypaliłem ISO z systemem na płytkę DVD, po czym włożyłem ją do napędu i uruchomiłem ponownie komputer. Odszedłem od komputera. Po chwili wróciłem, aby sprawdzić czy instalator już się załadował a tu ZONK. Na moim starym wysłużonym CRT króluje sobie Windows Vista. No tak, nie przestawiłem w BIOS-ie kolejności bootowania… ;) Po chwili jednak gdy było już wszystko ustawione, instalator rozpoczął ładowanie plików.

Proces instalacji

Ładowanie plików trwało krótką krótką chwilę, maksymalnie minutę. Przede mną w całej okazałości pojawił się on:

Wybrałem opcję Install now (tak nawiasem mówiąc: pod linkiem What to know before installing Windows nadal znajdują się informacje dla systemu Windows Vista, aczkolwiek wątpię aby mało doświadczony użytkownik tam w ogóle zaglądał), wybrałem ustawienia regionalne, niestety język musiałem pozostawić ustawiony na angielski, ponieważ wersja Beta 1 dostępna jak na razie jest tylko w tym języku. Instalator rozpoczyna instalację.

W końcu pojawiło się okienko z licencją. Oczywiście jak zwykle uważnie ją przestudiowałem, a niektóre wersy to mogę powtórzyć z pamięci ;)

Przejdźmy dalej. Zostałem postawiony przed pierwszym moim wyborem podczas procesu instalacji: czy chcę dokonać uaktualnienia, czy na nowo zainstalować system Windows.

Po wybraniu opcji Upgrade instalator prosi o uruchomienie płyty podczas działania systemu Windows Vista. Lecz taki typ instalacji mnie nie interesuje. Wybieram instalację typu Custom, nie wiedzieć czemu nazwaną zaawansowaną.

Instalator przeniósł mnie do opcji wyboru dysku, na którym mam zamiar umieścić swój nowy nabytek. Niestety, w tym miejscu nadal nic się nie zmieniło. Opcji dotyczących partycjonowania jest stanowczo zbyt mało, nie można nawet utworzyć partycji rozszerzonej, podobnie jak w Windows Vista, na co narzekał niedawno Michał Górny. Pozostaje mieć tylko nadzieję, że Microsoft zrobi coś w tej sprawie i już niedługo dostaniemy do użytku bardziej zaawansowane narzędzie do partycjonowania dysku twardego. To niestety na minus.

System Windows rozpoczyna kopiowanie swoich plików. Instalacja systemu zajmuje 25 minut. Zostajemy poinformowani że w trakcie instalacji komputer zostanie kilkukrotnie uruchomiony ponownie. Można odejść od komputera na kawę i ciacho lub coś mocniejszego, użytkownik patrolujący przy komputerze nie będzie na razie potrzebny.

Konfiguracja systemu Windows

Niestety skrinów z tej części instalacji nie posiadam, więc będziecie musieli mi uwierzyć na słowo ;)

Po pół godziny czasu wracam do komputera. Przede mną znajduje się okienko które prosi o wybranie nazwy dla konta użytkownika oraz nazwy mojego komputera. Bez zastanowienia podaję dane, o które prosi mnie system. Następnie mogę ustawić hasło do mojego nowoutworzonego konta, oraz ustawić wskazówkę do niego. Następnie system pyta o klucz produktu, oraz o to czy chcę aktywować system Windows automatycznie po przejściu do trybu online. Dalej wybieram ustawienie dotyczące zabezpieczeń (dostępne opcje: wszystkie zabezpieczenia włączone, część zabezpieczeń włączone, zdecyduję później) oraz strefy czasowej. Wycięte zostały tutaj zajawki dotyczące systemu, a sprawdzanie wydajności zostało ograniczone tylko do testu karty graficznej, zapewne dlatego aby system mógł zdecydować czy uruchomić interfejs Windows Aero. Po trzech minutach konfiguracji pokazuje się ekran z napisem Welcome, by po chwili nastąpiło:

Pierwsze uruchomienie systemu

W nowym systemie przywitała mnie… rybka ;). I to dosłownie.

Na pulpicie znajdują się tylko dwie ikony: Kosz oraz Send feedback. Ta druga zniknie w finalnej wersji systemu, podobnie jak informacja o wersji systemu i numerze kompilacji. W oczy rzuca się nowy, przebudowany taskbar, lecz zawierający sprawdzone rozwiązania znajdujące się w poprzednich wersjach Windows. Po lewej stronie znajduje się przycisk Start, który nawet do mnie momentami świeci, ale o nim za chwilę. Po prawej od przycisku znajdują się ikony przeglądarki Internet Explorer, Eksploratora oraz Windows Media Playera. Po prawej standardowy tray systemowy, i zegarek. Ten lekko zaznaczony prostokąt po prawej paska to inicjator funkcji Aero Peek, którą przedstawię za chwilę. W oczy rzuca się również brak Paska bocznego systemu Windows.

Nowe i unowocześnione funkcje systemu Windows

To będzie najdłuższy akapit tego wpisu. Trzymajcie kciuki :)

Na początku postanowiłem uruchomić okno właściwości komputera, aby upewnić się że znajduję się faktycznie w systemie Windows 7.

System przedstawia się jako Windows 7 Ultimate, wyświetla informacje o swoim rodzicu tj. Microsoft, przedstawia nazwę komputera oraz podstawowe podzespoły. Wyświetlana jest również informacja o tym, iż ranking wydajności systemu jest niedostępny. No tak, przecież system nie ustala go już podczas instalacji. Nie widzę przeszkód aby ocenić się teraz. Klikam na link i uruchamiam test.

Ałć, artefakty. Podpowiem tylko, że to jedyne jakie było mi dane oglądać podczas pracy z siódemką. Chwila czekania i ranking gotowy.

2,4? Dziwne. Windows Vista daje 3,5, Windows 7 Build 6801 daje 3,0, Windows 7 Build 6956 zdecydował się wystawić 2,8. W sumie to się nie dziwię. Komputer to nie jest nowy. Pomoc systemu Windows zaś twierdzi:

For example, a computer scored as a 2.8 will remain a 2.8 unless you decide to upgrade the computer's hardware.

Z autopsji jednak wynika, że co jedną kompilację Microsoft odejmuje mi punkty. Wniosek: albo kupię wreszcie nowy komputer, albo w końcu doczekam się oceny 1,0; ocen ujemnych na szczęście nie ma ;)

Obiecałem pokazać nowe menu Start. Oto i ono.

Cóż mogę powiedzieć, nie zmieniło się ono zbytnio od czasów Windows Vista. Przyciski blokowania i wyłączania komputera zostały zastąpione jednym dużym Shut Down, w lewej części nie znajdziemy już linków do przeglądarki internetowej i programu pocztowego. Teraz wyświetlane są tam tylko ostatnio używane programy, ponadto przy niektórych znajduje się strzałeczka, która rozwija listę zadań dotyczących tego programu lub ostatnio otwierane pliki w tym programie.

W menu znajdziemy również pasek wyszukiwania, dzięki któremu bez potrzeby rozwijania menu All programs znaleźć potrzebny program.

Przejdźmy do ustawień tego jakże często używanego przycisku systemu Windows

Z tego miejsca możemy ustalić jak ma wyglądać nasz taskbar, możemy nawet przywrócić jego dawny wygląd (ten znany jeszcze z czasów Windows XP oraz Windows Vista). Wystarczy zmienić tylko kilka opcji. Można również ustalić, jak ma działać przycisk zasilania w menu Start. Przypomnę tylko, iż w Windows Vista należy przebrnąć przez kilka paneli opcji zasilania aby ustawić tak podstawową rzecz.

Otwórzmy sobie panelik Getting started

Zaledwie kilka mało przydatnych przycisków. Nic przydatnego, lecz osobom mającym po raz pierwszy styczność z systemem może się przydać.

Przeskoczmy najpierw do traya. Znajduje się tam ikonkla przedstawiająca flagę. Cóż to takiego? To Action Center.

System informuje o braku oprogramowania antywirusowego, oraz skanowaniu Windows Defenderem. Otworzę to okno, może system Windows powie mi coś więcej.

Niczego nowego się nie dowiedziałem. Ale za to, mogę wyłączyć te wiadomości, w przypadku gdybym miał ochotę stwierdzić, że wiem lepiej niż system. Jeszcze szybki rzut oka w ustawienia:

Swoją drogą: ciekawy jestem jak zostanie ta nazwa przetłumaczona na język polski. Centrum akcji będzie mylące, użytkownicy będą myśleć, że tak nazywa się nowy Windows Media Player :P.

Mówiłem coś o Windows Defenderze? Nie zmienił się od czasu, kiedy został dołączony do Windows Vista. Ale co najważniejsze, nadal spełnia swoją funkcję :)

Teraz druga ikonka w trayu, którą obiecałem opisać. Pozwala ona na szybkie połączenie się z siecią. Bardzo wygodne rozwiązanie.

Oczywiście aby połączyć się z siecią, najpierw należy utworzyć połączenie. Możemy to zrobić za pomocą apletu Centrum sieci i udostępniania.

Przed chwilą padło wyrażenie: Windows Media Player. Jest i nadal ma się dobrze.

W jego dwunastej wersji wreszcie usunięto ten niepotrzebny wygląd wizualizacji, opcje zostały bardzo przystępnie poukładane, dzięki czemu praca z nowym odtwarzaczem jest bardzo przyjemna. Oferuje on teraz dwa widoki. Widok biblioteki:

oraz widok prosty, przeznaczony do odtwarzania:

Wróćmy na chwilę jeszcze do taskbara. Udostępnia on teraz podgląd miniatur otwartych programów na żywo, podobnie jak w Windows Vista. Lecz w niektórych miejscach ta funkcjonalność została rozszerzona: przykładem może być WMP.

Podobnie IE: wyświetlane są wszystkie otwarte karty na raz, a klikając na jedną z nich od razu się do niej przełączamy. Analogicznie działa to w przypadku Eksploratora czy Panelu sterowania.

Nie mieszczące się elementy tray'a umieszczane są teraz w osobnym mini-okienku, którego ustawienia możemy regulować.

Kolejną funkcją którą zechcę omówić są: Aero Peek oraz Aero Shake. Aero Peek uaktywniamy, trzymając wskaźnik myszy nad wyróżnionym prostokątem po prawej paska zadań. Pozwala on na szybki podgląd tego co znajduje się na pulpicie bez konieczności minimalizowania wszystkich otwartych okien dialogowych.

Cóż za nieporządek. Sprawdźmy co się dzieje na pulpicie.

Kliknięcie w ten przycisk powoduje zminimalizowanie wszystkich okien.

Chciałbym również opisać udogodnienia, jakie pojawiły się dla użytkowników tabletów. Dodane zostały 2 aplikacje: Math Input Panel oraz Tablet PC Input Panel. Zacznijmy od Tablet PC Input Panel'u. W przypadku uruchomienia go w systemie z ustawieniami regionalnymi ustawionymi na polskie, będziemy się musieli zadowolić klawiaturą ekranową.

Gdy zmienimy to ustawienie na angielskie, pojawi się nam panelik do wprowadzania tekstu.

I jeszcze Math Input Panel:

Teraz nastąpi pokaz niektórych aplikacji dostępnych w Windows Vista.

Kalkulator:

Okno Komputer:

Gadżety:

Gry:

Pomoc:

Ósmy Internet Explorer:

Windows Media Center:

Paint ze wstążeczkami :)

Speech Recognition (rozpoznawanie mowy):

Stary i dobrze trzymający się Menedżer zadań:

Wordpad:

Narzędzie wycinanie:

Zbliżamy się do bliższego kontaktu z Panelem Sterowania. Przedstawmy się sobie.

Może on również wyglądać tak, po wybraniu opcji pokazania wszystkich elementów panelu:

Firewall:

Windows Update:

Dodaj/usuń programy:

Programy domyślne:

Kalibracja monitora:

Narzędzie konfiguracji systemu Windows:

Ustawianie rozdzielczości ekranu:

Ustawienia User Account Control:

Konta użytkowników:

Ustawienia DPI:

Opcje folderów:

Kilku miejsc jednak, nie pozwolę sobie zostawić bez opisu. Zacznijmy od centrum urządzeń.

Znajdziemy w nim informacje na temat urządzeń podłączonych do komputera. I w tym miejscu chciałbym napisać coś na temat sterowników. Po instalacji systemu brakowało jedynie sterowników do karty dźwiękowej, które zostały natychmiastowo pobrane tuż po połączeniu się z Internetem. Drukarkę wystarczyło włączyć i system chwilę pomarudził, po czym automatycznie pobrał sterowniki z witryny Windows Update. Niestety musiałem ręcznie doinstalować sterowniki do modemu SpeedTouch 330.

Całkowitemu przebudowaniu uległ panel personalizacji.

Teraz wszystkie potrzebne opcje są dostępne po otwarciu tego okna, nie trzeba przełączać się między niewygodnymi apletami. W paneliku od tapet można zaznaczyć ich kilka i ustawić czas co jaki będą się zmieniać. Fajny czasoumilacz :)

Do systemu dołączany jest teraz zestaw kilku pomocników od rozwiązywania problemów. Wystarczy go uruchomić, a on przeskanuje, i postara się naprawić.

Naprawianie interfejsu Windows Aero:

Teraz screen z wyłączoną przezroczystością:

I na koniec prezentacji Panelu Sterowania, pokażę kolorki Interfejsu Windows Aero ;)

Zbliżamy się ku końcowi. Zajmiemy się teraz chyba najważniejszym elementem interfejsu – Eksploratorem. Bo czym by była praca przy komputerze bez eksploratora?! Wyżej został umieszczony został screenshot okna Komputer, gdzie można mu się przyjrzeć bliżej. Zmiany nie są duże lecz ułatwiają i uprzyjemniają one prace przy komputerze.

Pojawił się obszar Libriaries. To coś w rodzaju teczki, do której wrzucamy foldery, a przy pomocy Libraries możemy oglądać każdy plik, tak, jakby wszystkie zostały umieszczone w jednym folderze.

Możemy oczywiście utworzyć kolejne takie foldery i łączyć je ze sobą:

W nowej wersji systemu zobaczymy także nowy widok wyświetlania listy plików, nazwany: Content. Wyświetla on wiele informacji na temat pliku, dzięki czemu jego odnalezienie jest proste. Bardzo użyteczne i przemyślane rozwiązanie.

Eksplorator doczekał się także opcji podglądu pliku na żywo. Lecz ze względu na ostatnie donosy nt. naruszenia patentu przez Microsoft na tą funkcję, nie wiadomo czy pojawi się ona w finalnej wersji systemu.

Pliki kopiują się szybko, można powiedzieć że momentami szybciej niż w Windows XP.

Zakończymy bardzo kosmetyczną zmianą: możliwością regulowania szerokości paska adresu oraz pola Wyszukaj.

Niestety na razie nie mogłem pobawić się czymś nazwanym HomeGroup. Domyślam się, że chodzi o udostępnianie plików w sieci LAN.

I na tym zakończymy podróż po nowych i zmienionych funkcjach systemu. Proszę odpiąć pasy i wysiąść z siedzeń ;)

Wydajność i wrażenia z użytkowania systemu Windows

Gdy pierwszy raz uruchomiłem Windows 7 od razu spostrzegłem dość znaczny performance-boost. Okna sobie dosłownie pływają po ekranie, miniaturki wręcz wyskakują z plików graficznych i wideo, aplikacje ładują się błyskawicznie, system wstaje 30 sekund. Co ponadto cieszy oko, liczba bajerów graficznych nie została zmniejszona. Kod systemu został zoptymalizowany i faktycznie może on dorównywać Windowsowi XP. Jednak jest jedno dość istotne ograniczenie - systemu Windows 7 nie zainstalujesz na komputerze z liczbą pamięci RAM < 512MB. Niestety. Ale mimo to wydaje mi się, że w dzisiejszych czasach częściej spotykamy się z komputerami z kilkoma gigabajtami RAM, niż biednymi 256MB. Często spotykałem się z opinią, iż Vista używa dużo pamięci. Windows 7 również zjada sobie około 500MB. Lecz mnie to nie przeszkadza. Jeśli wszystko działa stabilnie i wydajnie, to uważam że tak po prostu powinno być, a na pewno nie jest to powód do zmartwień.

Poprawionych zostało kilka miejsc w systemie, dzięki czemu są one bardziej użyteczne i szybciej można załapać o co chodzi, lecz nie jest jeszcze idealnie. Panel Sterowania wydaje się być intuicyjny, lecz można w końcu stracić orientację. Lecz średnio-zaawansowanym użytkownikom nie powinno się to zdarzać. Dużym plusem są wszechobecne wyszukiwarki. Wpisuję wyrażenie i po chwili wiem co i jak, tylko kliknę i jestem dokładnie tam, gdzie chciałem się znaleźć. Super :)

Na szczęście nie spotkałem się jeszcze z aplikacją która by nie działała. Przeglądarki wszelkiej maści działają, podobnie jak file-manager'y, kompresory, programy graficzne, antywirusowe, narzędziowe i każde inne. Oby tak zostało już do premiery systemu, bo jak wiemy do dnia dzisiejszego wiele osób nie zdecydowało się na aktualizację XP do Visty tuż po premierze ze względu na problemy z kompatybilnością.

Windows 7 – podsumowanie

Windows 7 to system którego nie można nazwać rewolucyjnym, aczkolwiek zmiany które w nim wprowadzono są w większości pozytywne, co zachęca do zapoznania się z nim. Na pewno uda mu się zadowolić użytkowników przeciwnie nastawionych do Visty.

Życzę wszystkim miłego korzystania z Windows 7. Teraz, czy tam za kilka lat ;).

PS. Pisanie tej notki zajęło mi (jak na ironię) 7 godzin. Proszę to docenić i pozgłaszać ew. błędy i literówki. Dzięki.

Świętujmy więc!

Sun, 23 Nov 2008 19:06:07 +0100

Tak. To już czwarty szablon, który zadedykowałem mojemu Kochanemu Jogaskowi™. Jest (chyba) lepszy niż poprzedni. Przynajmniej mnie się bardziej podoba. Niestety nie zachował mi się skrin więc nie pokażę. Nie wiem czy się Wam spodobał, ale zapewne się dowiem. Oczywiście lajtowo, bez JavaScriptóf, świecidełek i czasoumilaczy.

PS. Ciekawy jestem, ilu osobom ukryje się ten wpis na głównej, przez nowy UserJS: Jogger AntiSpam v2.2 z przycinarką zbyt krótkich wpisów ;)

Ubuntu 8.10, listopad 2008

Sun, 16 Nov 2008 15:32:55 +0100

Niniejszym na moim blogu pojawiła się nowa kategoria – Pulpit – w której od czasu do czasu będę zamieszczał zrzuty ekranowe systemów operacyjnych znajdujących się na moim dysku. Jest ich w tym momencie aż cztery. Po równo: Windowsów i Linuksów ;)

Ubuntu 8.10 Intrepid Ibex — Listopad 2008

Do stworzenia powyższego wyglądu, przyczynili się:

Shiki-Colors – Motyw GTK
GNOME Colors – Ikony
Watercolor Emico: Wallpaper – Tapeta
Conky – Pasek informacyjny (config własny)
Ubuntu – System

W pozostałych rolach: Compiz Fusion, Pidgin, Opera, Mozilla Thunderbird, MPD oraz Sonata.

Windows 7 - rzut okiem na wersję testową

Wed, 05 Nov 2008 20:56:19 +0100

Windows 7 jest następcą systemu operacyjnego systemu Windows Vista. Aktualnie testuję wydanie numer 6801. Każdy kto jest zainteresowany, na pewno wie gdzie go szukać ;)

Instalacja

Instalator niewiele różni się od tego który znajduje się w systemie Windows Vista. Wybieramy język, ustawiamy kilka opcji. System instaluje się około 20 minut, czyli porównywalnie jak poprzednik. Po kilku restartach system znajduje się już na dysku, tworzymy konto dla nowego użytkownika, ustawiamy hasło, wpisujemy klucz produktu i możemy rozpocząć pracę. System tuż po instalacji zajmuje około 8GB. Bez rewelacji ale nieco lepiej niż w Windows Vista. Oczywiście jak poprzednik system bez pytania mnie o zgodę, oznacza partycję systemową literką C:.

Pierwsze uruchomienie...

... i brak dźwięku. Microsoft zapewne zdecydował się usunąć sterowniki dla starszych urządzeń. Faktycznie moja karta ma już kilka ładnych lat. Jednak Windows Update zaproponował mi instalację aktualizacji, w nich między innymi znajdowały się brakujące sterowniki do dźwiękówki i urządzenia wielofunkcyjnego.

Powyżej znajduje się zrzut pulpitu tuż po pierwszym uruchomieniu. W oczy rzuca się nowy, zmodyfikowany taskbar. Przyciski są teraz grupowane i pokazywane bez opisów. Zalety? Większy porządek, szybszy dostęp do aplikacji. Wady? Trudność do odnalezienia się na nowym taskbarze. Tak. Może to ze mną jest problem, ale faktycznie korzystanie z nowego paska zadań jest dla mnie w niektórych momentach uciążliwe.

Wyżej znajdują się pogrupowane elementy Panelu Sterowania. Możemy bez otwierania okienka zamknąć je. Dzięki temu rozwiązaniu, możemy również bez maksymalizacji okna programu multimedialnego przełączać muzykę i zmieniać głośność odtwarzania. Tuż po instalacji zauważyłem nową ikonkę w trayu - Windows Solution Center.

System informuje mnie o braku oprogramowania antywirusowego, oraz konieczności przeskanowania systemu pod kątem oprogramowania szpiegowskiego.

Nowe funkcje systemu

Funkcję Centrum Zabezpieczeń przejął wyżej wymieniony program. Zmienił on jedynie swój charakter - zamiast informowania o zagrożeniach systemu, teraz pomaga w rozwiązywaniu problemów z systemem Windows. Niestety nie miałem jeszcze okazji go przetestować samemu - na razie problemy na szczęście (!) nie występują. Zachowaniem ikon pojawiających się w obszarze powiadomień, możemy teraz sterować za pomocą nowego apletu:

Dość wygodne rozwiązanie. Można wreszcie trzymać pod kontrolą ten wiecznie zapchany element Windows ;) Jeśli chodzi o Menu Start, nie zmieniło się ono znacznie w stosunku do Windows Vista.

Zmiany są kosmetyczne - przy wyszukiwaniu elementów, okienko wyników zajmuje cały obszar Menu Start, co ułatwia ich przeglądanie. Kilkudrobnych zmian doznał Eksplorator Windows:

Pojawił się obszar "Libraries", który pozwala na dostęp do dokumentów, obrazów i innych plików. Ostatnimi czasy głośno w sieci stało się na temat ribbonów (wstążek) w aplikacjach Paint oraz Wordpad. Faktycznie - są.

Nie będę oceniał tej zmiany. Uważam że jest ona z lekka nie przemyślana - układanie 10 opcji Painta na wstążkach jest po prostu głupie. Windows Update działa teraz o wiele sprawniej. Nie zdarza się mu już przez kilkanaście minut liczyć rozmiaru pobieranych aktualizacji. Przeglądanie aktualizacji zostało teraz podzielone na dwie sekcje: aktualizaje zalecane i opcjonalne.

Pojawiły się gry online, których zabrakło w Windows Vista: Backgammon, Checkers i Spade.

Wydajność pracy

Pomimo tego, że demonem wydajności tego systemu nazwać nie można, jest o wiele lepiej niż w Viście. System wstaje jakieś 45 sekund, eksplorator działa o wiele sprawniej, zamykanie jest również nieco szybsze. System nie dławi się już przy tworzeniu miniatur plików, programy uruchamiają się szybciej, wyszukiwarka plików jest jeszcze bardziej responsywna. System nie mieli już tak dyskiem. Sterowniki i aktualizacje również instalują się szybiej. Folder zawierający gry otwiera się bardzo szybko. Naprawdę.

Ogólne wrażenie

System Windows 7 to system który idzie po dobrej ścieżce. Choć zmiany są niewielkie, przyjemność korzystania z systemu jest większa. A to ona staje się najczęściej kryterium wyboru systemu dla użytkownika. Dla tych którzy mają możliwość - polecam potestować samemu.

Chcesz wyłączyć GPRS w Plusie?

Fri, 10 Oct 2008 20:03:38 +0200

Uprzejmie informujemy iż zlecenie: wyłączenie GPRS/MMS dla numeru 661###### nie zostało zrealizowane ponieważ brak środków na koncie. Pozdrawiamy, MixPlus.

Powie mi ktoś po jakiego grzyba środki na koncie, żeby wyłączyć usługę GPRS? Oferty handlowe i promocje to mi nawet bez przedpłaty mogą wysłać.

Takie rzeczy, to tylko w Plusie.

Podziel się swoimi notatkami

Sun, 06 Jul 2008 17:44:20 +0200

Privnote to serwis pozwalający na dzielenie się notatkami z innymi. Jego niezwykłość polega na tym, iż zaraz po odczytaniu tak zapisanej notatki ulega ona samozniszczeniu - jej ponowny odczyt nie jest możliwy.

Dodanie nowej notki ogranicza się do wpisania jej treści i kliknięcia przycisku „Post it” na stronie projektu. Dodatkowo możemy podać swój adres e-mail, dzięki czemu zostaniemy poinformowani o odczytaniu notki przez kogoś innego. Do maila dołączony zostanie dołączony tytuł notki, adres IP czytającego oraz jego host.

Serwis działa i wygląda dobrze. Jedyne, do czego mogę się przyczepić jest to, iż po wejściu w link wiadomości, która została już odczytana, widać adres IP i host czytającego. Ale mimo to zachęcam do korzystania z serwisu :-)